با شرع از اواخر 1960، ما در یک داستان اشکار کننده درگیر می شوم که شخصیت اصلی آن مده شگفت انگیز دی اکسید تیتانیوم است. این داستان که کلمات اصلی آن و نور است با تبدیل به انرژی خورشیدی فتواکتسرونی شروع شد و سپس به ناحیه و حوزه فتوکاتالیزها زیست محیطی توسعه یافت و همچنین به حوزه هیدروپیلسیتی تحریک شده با نور گسترش یافت و اخیراً نیز به بحث تجاری سازی محصولات تسریع کننده های نوری مبنی بر رسیده است. در این مقاله ما به طور خلاصه توسعه تسریع کننده های نوری را بر مبنای سهم خودمان را بررسی می کنیم همچنین تجاری سازی محصولات مبتنی بر را بررسی می کنیم.
- مطالعات پایه ای
- 2. کشف شکاف نور آب بر روی اکسترودرهای
در اواخر 1960 ، یکی از نویسندگان این مقاله (AF) شروع به مطالعه نیمه هادیهای اکسید کرد که به نرو پاسخ می دهند در حالیکه او هنوز یک دانشجوی فارغ التحصیل در دانشگاه توکیو بود. در آن روزها، مطالعه پاسخ رایج نور اکسترودهای نیمه هاادی ZnO در محلول آبدار در آلمان و آمریکا بسیار گسترده بود. خیلی زود، این روشن شد که واکنش شیمیایی که مسئول جریان رایج بود خود در واقع تجزیه و تحلیل اکسید روی بود.
در حدود همان آن، نویسنده قادر بود تا یک کریتسان تک شکل دی اکسید تیتانیوم که یک نیمه هادی دیگر است را بدست آورد. این کریستال، بسیار شفاف بود و دقیقاً مثل شیشه و بیشتر اینکه آن در واقع یک ماده بی نهایت با ثبات در حضور محلولهای الکترولیت آبدار بود.نویسنده یک مدار الکتروشیمیایی کامل را با دی اکسید تیتانیوم و پلاتنیوم سیاه به عنوان دو الکترود متصل کرد که این در شکل یک نشان داده شده است. وقتی که سطح الکترود با نور پرتوافکنی شده بود نور رایج از الکترود پلاتینیوم به سمت الکترود و از طریق مدار بیرنی جریان پیدا کرد. جهت جریان آنکار کرد که واکنش اکسیداسیون در الکترود رخ داد واکنش کاهش در الکترود Pt رخ داد. این حقیقت نشان می دهد که آب می تواند متلاشی شود و این با استفاده از نور مرئوی –UV به داخل اکسیژن و هیدروژن و بدون به کار بردن یک ولتاژ بیرونی بر طبق معادله های زیر رخ می دهد.
شامل 23 صفحه فایل word قابل ویرایش
دانلود تحقیق درباره دی اکسید تیتانیوم
