لینک دانلود و خرید پایین توضیحات
فرمت فایل word و قابل ویرایش و پرینت
تعداد صفحات: 7
همین امروز و فردا
ماهواره ها نزدیک تر می شوند ، آدم ها دورتر
همهچیز از سال 1844 شروع شد؛ وقتی ساموئل مورس با تقتق دستگاه کوچکی که بعدها تلگراف نامیده شد این پیغام را فرستاد: .خداوند، چهها که نیافریده است.! مورس در اصل یک نقاش بود و در سفری به نیویورک تازه با برق آشنا شده بود. او در راه بازگشت طرح سادهِ اختراعی را که به ذهنش رسیده بود بر روی کاغذهای طراحی کشید و به محض رسیدن در مدت کوتاهی آن را ساخت.سی و دو سال بعد تلفن اختراع شد و 14 سال بعد از آن شصت هزار نفر در آمریکا دارای گوشی تلفن بودند. حالا، دیگر تنها این راهها نبودند که شهرها را به یکدیگر متصل میکردند و این موضوع را از سیمهای طولانی بین شهرها میشد فهمید. اختراع رادیو (1917) و تلویزیون (1930) مجموعهِ اختراعاتی را که به ارتباطات مربوط میشد کاملتر کرد.در اواسط دههِ 40، یعنی کمتر از 10 سال بعد از راهاندازی نخستین ایستگاه تلویزیونی نیمی از مردم آمریکا در خانههایشان دستگاه تلویزیون داشتند. کمکم در اکثر مناطق پرجمعیت دکلهای بزرگ تلویزیونی کار گذاشته شد. آنتنهای بزرگ و کوچک منظرهِ پشتبامها را عوض کرد. روزبهروز دکلهای بیشتری کاشته میشد، مناطق بیشتری زیر پوشش امواج تلویزیونی میرفت. دیگر تلویزیون تبدیل به یکی از نیازهای اصلی خانوادهها شده بود. با وجود این گسترش سریع، باز هم جاهای بسیاری، به دلیل دوری از دکلهای بزرگ فرستنده قادر به دریافت امواج تلویزیونی نبودند. برای رفع این مشکل لازم بود دکلهای زیادی در مناطق دوردست نصب شود. جنگلهای انبوه، کویرهای پهناور، کوههای بلند و... همگی موانع طبیعی بزرگی بودند که جلوی فراگیرتر شدن تلویزیون و هر وسیلهِ ارتباطی دیگر را میگرفتند. باید راه حلی آسانتر برای حل این مشکل پیدا میشد و استفاده از ماهوارهِ مخابراتی همان راه حل بود. اختراع ماهوارهایدهِ اولیهِ ماهوارهِ مخابراتی را آرتور سی کلارک -نویسندهِ مشهور داستانهای علمی تخیلی- ارائه کرد. هرچه در ارتفاع بلندتری بایستید، فضای قابل دیدتان بیشتر میشود. این امر در مورد یک دکل مخابراتی نیز صادق است. هر چه ارتفاع دکل بیشتر باشد، از نوک آن فضای بیشتری دیده خواهد شد. دکلها را میشود تا جایی بلند کرد، که تنها با 3 دکل تمامی سطح زمین پوشش داده شود. حتماً فکر میکنید ساخت چنین دکلهایی غیرممکن است. دانشمندان آن زمان هم، همین فکر را کردند ولی ایدهِ کلارک دقیقاً مربوط به همین قسمت ماجرا بود. در واقع لازم نیست چنین دکلهایی ساخته شود. کافی است نوک دکل را که تجهیزات مخابراتی در آن است، درون یک ماهواره گذاشت و ماهواره را در نقطهای که قرار بود نوک دکل باشد قرار داد. پیشنهاد آرتور سی کلارک چیز دیگری هم داشت: میدانیم که سرعت گردش یک ماهواره به ارتفاعش بستگی دارد ارتفاعی که باید این ماهوارهها در آن قرار بگیرند، همان ارتفاعی است که سرعت حرکت ماهواره در آن با سرعت حرکت زمین به دور خودش برابر است؛ یعنی ماهوارهها نسبت به زمین ساکنند و اگر ماهوارهای بالای یک نقطهِ خاص روی زمین قرار گیرد همواره بالای همان نقطه باقی میماند. این ارتفاع خاص یعنی 36 هزار کیلومتری زمین، همان ارتفاع شناخته شدهِ ژئوسنکرون (ژئو= زمین، سنکرون= هم زمان) است. به این ترتیب با سه ماهوارهِ ژئوسنکرون میتوان کل زمین را پوشش مخابراتی داد. اوایل بیشترین استفادهای که از ماهوارههای مخابراتی میشد، کابردهای تلویزیونی بود. استفاده از ماهواره به جای دکلهای تلویزیونی، راه حلی بسیار آسانتر و کم هزینهتر است. چون تنها یک ماهواره در ارتفاع مناسب کار تمامی این دکلها را انجام میدهد. سیگنال تلویزیونی به جای این که از این دکل به آن دکل برود یک بار به ماهواره فرستاده شده و از آن جا به تمام مناطق ارسال میشود. تنها تفاوت استفاده از ماهواره به جای دکلهای زمینی اندازهِ آنتنهای دریافت کننده است. امواج فرستاده شده توسط ماهواره با آنتنهای کوچک خانگی قابل دریافت نیست و برای دریافت امواج ماهوارهای باید از آنتنهای بزرگ و با تجهیزات بیشتر استفاده کرد. همه چیز در خدمت جنگماهوارههای مخابراتی در زمینهِ دیگری نیز کاربرد وسیعی دارند که شاید به دلیل ماهیت سریاش چندان توجهی را برنمی انگیزد: کاربردهای نظامی. از آن جا که دربارهِ این کاربردها، چیزهایی که همه میدانند خیلی کمتر از چیزهایی است که همه نمیدانند، مطمئناً استفادههای نظامی ماهوارههای مخابراتی خیلی وسیعتر از این حرفها است. یکی از مهمترین این کاربردها، جاسوسی است. اگر در حال راه رفتن در خیابان، روزنامهای دستتان باشد، دقت دستگاههای یک
ماهواره